Małe dzieci (12 miesięcy - wczesne dzieciństwo)
- Zabawa: Diagnosta proponuje różnorodne zabawki (np. klocki, lalki) i obserwuje sposób zabawy dziecka.
- Interakcja z rodzicem: Rodzic może zostać zaangażowany do zabawy lub prostych zadań wspólnie z dzieckiem.
- Reakcja na bodźce: Diagnosta sprawdza, jak dziecko reaguje na dźwięki, światło czy dotyk.
Celem jest stworzenie przyjaznej atmosfery, by dziecko poczuło się swobodnie, a obserwacje były możliwie naturalne.
Dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym
- Rozmowa i zabawa: Diagnosta rozmawia z dzieckiem na różne tematy, angażując je w gry lub zadania (np. rysowanie, układanie puzzli).
- Obserwacja zachowań: Uwzględniane są komunikacja, współpraca, reakcje emocjonalne oraz kreatywność.
- Zadania wymagające wyobraźni: Można poprosić o wymyślenie historii lub odegranie scenki.
Takie podejście pomaga ocenić umiejętności społeczne i komunikacyjne w kontekście zabawy.
Nastolatki i dorośli
- Rozmowa: Diagnosta prowadzi rozmowę na temat zainteresowań, relacji społecznych, sytuacji z życia codziennego.
- Zadania społeczne: Analizowane są reakcje na pytania dotyczące wyzwań w relacjach czy umiejętności radzenia sobie z krytyką.
- Empatia i interakcje: Obserwacja zdolności do budowania i utrzymywania relacji z innymi.
Dla starszych uczestników istotna jest swobodna rozmowa w bezstresowej atmosferze, aby wyniki były jak najbardziej miarodajne.
Każdy etap badania ma na celu zebranie szczegółowych informacji o zachowaniach społecznych i komunikacyjnych osoby badanej, które stanowią podstawę do oceny i diagnozy. Czy chcesz dowiedzieć się więcej o konkretnej grupie wiekowej lub aspekcie badania?
